Print

Nationaal

  • I. VLAAMSE STAATSVORMING

Vlaamse onafhankelijkheid: De ingewikkelde Belgische staatsstructuren verhinderen een efficiënt beleid. Vlaanderen en Wallonië hebben bovendien over alles een verschillende mening. De politieke macht bevindt  zich echter nog altijd op het federale niveau, waar de Vlamingen niets zelf kunnen beslissen  zonder   instemming  van  de  Franstaligen.  Alle  rechtvaardige  Vlaamse  eisen  worden systematisch geblokkeerd.  Vlaamse onafhankelijkheid is dan ook de enige uitweg uit het Belgische conflictmodel.

Geldstromen vanuit Vlaanderen:  Jaarlijks stroomt er meer dan 12,68 miljard euro vanuit Vlaanderen naar Wallonië en Brussel. De Vlamingen verliezen zo meer dan 7% van hun BNP, een afdracht van meer dan 2.100 euro per Vlaming per jaar. De transfers zijn het gevolg van een diep ingebakken Waals hangmatsocialisme  dat   zorgvuldig  in  stand  wordt  gehouden  door  de  PS.  Door  de  blijvende geldstromen vanuit Vlaanderen ontbreekt de prikkel om initiatief te nemen en zelfredzaam te worden.

Brussel: In een onafhankelijk Vlaanderen blijft Brussel onze hoofdstad. De 19 Brusselse gemeenten vormen  een  tweetalig  gebied.  De  Brusselse  Franstaligen  zijn  in  een  onafhankelijk  Vlaanderen volwaardige   Vlaamse  staatsburgers  met  dezelfde  rechten  en  plichten  en  met  waarborgen  op taalkundig, cultureel en onderwijsvlak.

De Europese Unie: Het Vlaams Belang is voorstander van een confederaal Europa dat de eigenheid en  het   zelfbeschikkingsrecht  van  de  naties  respecteert.  Geen  Europese  superstaat,  maar  een intergouvernementeel of confederaal samenwerkingsverband van soevereine naties.

Ontwikkelingssamenwerking: Het Vlaams Belang is van oordeel dat ontwikkelingssamenwerking met   noodlijdende  volkeren   noodzakelijk  is.   Het   kan   evenwel   niet   de   bedoeling  zijn   van ontwikkelingssamenwerking om de betrokken landen voor altijd afhankelijk te maken van steun uit het Westen. Alleen projecten die ervoor zorgen dat ontwikkelingslanden na verloop van tijd op eigen benen kunnen staan, verdienen steun. Bovendien pleiten wij ervoor de ontwikkelingssamenwerking te heroriënteren door meer  nadruk te leggen op de thuislanden van de hier verblijvende niet-Europese vreemdelingen.

  • II. IMMIGRATIE: EUROPA VOOR DE KEUZE

Ondanks  immigratiestop,   enorme  immigratie:   In  1974  werd  een  officiële  immigratiestop afgekondigd. Desondanks blijven de immigranten toestromen. Bovendien komen jaarlijks duizenden illegalen en zogenaamde asielzoekers het land binnen. Het Vlaams Belang wil dat de immigratiestop waterdicht wordt.
Westerse versus islamitische waarden. De aanpassing van vreemdelingen met  een islamitische achtergrond verloopt zeer moeizaam. Soms is er zelfs totaal geen aanpassing. De culturen van die inwijkelingen staan dan ook veel verder af van de onze. Waarden als gelijkheid tussen man en vrouw, vrijheid van meningsuiting en de scheiding tussen kerk en staat – nochtans basisbeginselen van onze Westerse democratie – zijn hen veelal vreemd.

Misbruik van gezinshereniging: De gewoonte van vele vreemdelingen en allochtonen van de tweede of derde generatie om hun partner te zoeken in het land van herkomst, is een rem op de integratie. De kinderen uit die  huwelijken beginnen opnieuw met een grote achterstand. Dikwijls beheersen viagra ze onvoldoende het  Nederlands. Daarmee  moet  het  integratieproces  telkens opnieuw  beginnen. Het Vlaams Belang wil dan ook de bestaande regeling drastisch verstrakken.

Illegalen  en  asielmisbruik:  Asielzoekers  moeten  zoveel  mogelijk  in  hun  eigen  regio  worden opgevangen  en  het  statuut dient beperkt te  blijven tot  echte  politieke vluchtelingen. Afgewezen asielzoekers en illegalen moet daadwerkelijk uitgewezen worden. Collectieve regularisaties kunnen voor het Vlaams Belang absoluut niet.

Snelbelgwet: Op 1  mei  2000 trad de snelbelgwet in werking. Honderdduizenden vreemdelingen verkregen  in tussentijd zonder enige integratievoorwaarde de Belgische nationaliteit. Het Vlaams Belang   wil   deze   snelbelgwet   afschaffen.   Naturalisatie   is   enkel   mogelijk   na   een   geslaagd assimilatieproces. Het Vlaams Belang wijst het meervoudige staatsburgerschap af. Het verkrijgen van de Belgische (in de  toekomst  de Vlaamse) nationaliteit is enkel mogelijk indien de oorspronkelijke nationaliteit wordt opgegeven.

Vreemdelingenstemrecht: Het gemeentelijk stemrecht voor vreemdelingen moet worden afgeschaft. Het stemrecht of de stemplicht moet bij alle verkiezingen voorbehouden blijven aan staatsburgers.

Verplichte inburgering: Vreemdelingen die zich definitief in Vlaanderen willen vestigen, moeten onze wetten respecteren. Ze moeten zich aanpassen aan onze cultuur, onze normen en waarden, onze leefgewoonten en aan belangrijke traditionele principes van de beschaving die zich op het Europese grondgebied heeft  ontwikkeld, zoals onder meer de scheiding van kerk en staat, de democratie, de vrije meningsuiting en de gelijkwaardigheid van man en vrouw. Voor vreemdelingen en inwijkelingen die dit afwijzen, negeren of bestrijden, moet een terugkeerpolitiek worden ontwikkeld.

  • III. VEILIGHEID EN JUSTITIE

Kordate reactie: Veiligheid vereist een kordate aanpak van de criminaliteit. Wij pleiten voor een viersporenbeleid  van  (1) preventie én  (2)  kordate reactie,  van  (3)  alternatieve  én  (4)  effectieve, onsamendrukbare  straffen.  Het  nultolerantieprincipe  dient  consequent  te  worden  toegepast  in probleemwijken. Volgens dit principe dient elk misdrijf aanleiding te geven tot een strafrechtelijke reactie.

Vreemdelingencriminaliteit:  Het  Vlaams  Belang  wil  het  taboe  over  vreemdelingencriminaliteit doorbreken.  Naar  Nederlands  voorbeeld  dienen  de  gegevens  omtrent  ‘etniciteit  en  criminaliteit’ verzameld te worden voor elke leeftijdscategorie en voor ieder niveau van het strafsysteem, dus zowel bij politie, parket, straftoemeting en strafuitvoering.

Drugs: Het  Vlaams  Belang  wil  géén  legalisering  van  drugs.  Het  bestaande  gedoogbeleid  voor cannabis  heeft  duidelijk  drempelverlagend  gewerkt  en  moet  afgeschaft  worden.  Wij  willen  een verplichte  ontwenning voor verslaafden, een sterk ontradingsbeleid in de scholen en een keiharde aanpak van de drugproductie en drughandel via zware celstraffen, afschrikwekkende boetes en meer mogelijkheden  tot   inbeslagname  en  verbeurdverklaring  van  hulpmiddelen  en  opbrengsten  van drugcriminelen.

Politie: Het Vlaams Belang wil meer politiemensen op straat, ook en vooral in die wijken die de politiek heeft ‘opgegeven.’ Wij willen méér steun en méér waardering voor dit gevaarlijke, maar zo belangrijke beroep. De politie moet opnieuw gemotiveerd aan de slag kunnen en dient respect af te dwingen. Er moet tevens een betere juridische bescherming komen voor politiemensen.

Strafbeleid: Het Vlaams Belang wil het zwaartepunt van de bestraffing opnieuw bij de strafrechter leggen en pleit dan ook voor de afschaffing van de wet-Lejeune, die bepaalt dat criminelen al na één derde van hun straf kunnen vrijkomen. Tevens willen wij de strafrechter de mogelijkheid geven om cumulatieve straffen uit te spreken voor veelplegers én de mogelijkheid om zeer zware criminelen en terroristen voorgoed uit de samenleving te bannen via beveiligingsstraffen. Een streng basisregime in de  gevangenissen is  noodzakelijk.  De  gevangeniscapaciteit moet  worden  uitgebreid naar  13.000 plaatsen  en  modernisering  van  de  bestaande  infrastructuur  is  nodig.  Buitenlandse  gedetineerden moeten hun straf uitzitten in het land van herkomst.

Slachtofferbeleid: Slachtoffers van misdrijven moeten via een eenvoudigere manier klacht kunnen indienen.  Zij dienen via elektronische weg de evolutie van hun dossier te kunnen volgen en op de hoogte gehouden te worden van alle fasen van de strafuitvoering. Het Vlaams Belang pleit voor de ambtshalve toewijzing van een pro deo-advocaat aan slachtoffers en voor het beter bekend en beter toegankelijk  maken van  het  hulpfonds. Het recht op noodweer moet  worden uitgebreid naar de verdediging van eigendom.

Verkeersveiligheid: Het beleid inzake sanctionering van verkeersovertredingen moet verschuiven van superboetes naar een verhoging van de pakkans. De verkeersboetes moeten volledig ten goede komen van de politiezones waarin ze uitgeschreven worden.

  • IV. EEN BETER VLAANDEREN VOOR EEN LAGERE PRIJS

Splitsing staatsschuld: De federale overheid kampt met een historisch hoge staatsschuld die voor het grootste deel is opgebouwd ten behoeve van Wallonië. De splitsing van de staatschuld is een logisch gevolg  van  fiscale  autonomie  voor  de  deelstaten.  Ongeacht  wat  de  uiteindelijke  uitkomst  van onderhandelingen over  de staatsschuld wordt, moet het Vlaams uitgangspunt van onderhandelingen het oorsprongsprincipe zijn.

De  splitsing  van  de  sociale  zekerheid:  Het  unitaire  sociale  zekerheidsstelsel  bestendigt  de miljardentransfers en ontzegt de verschillende regio’s de noodzakelijke stimulansen om het systeem te rationaliseren en te optimaliseren. De splitsing van de sociale zekerheid geeft zowel Vlaanderen als Wallonië de mogelijkheid om eigen klemtonen te leggen. Een gesplitste sociale zekerheid zal zowel Vlaanderen  als   Wallonië  responsabiliseren  tot  een  zuinig  en  beter  SZ-beleid  en  de  huidige miljardenstroom van Vlaanderen naar Wallonië in de sociale zekerheid doen verdwijnen.

Lagere  belastingen:  De  overheid  en  het  politieke  bestuur  moeten  principieel  sober  optreden. Aangezien België nog steeds ruim aan kop staat in de rangschikking van de fiscale druk, zijn nieuwe belastingen   of  verhogingen  onaanvaardbaar.  Indien  we  onze  economie  niet   volledig  willen versmachten, is een verlaging van de belastingdruk cruciaal.

Verlaging  overheidsbeslag  op  lonen:  Terwijl  onze  loonkost  -  brutolonen  plus  SZ-bijdragen werkgevers - een recordniveau bereikt, zijn de nettolonen lager dan in onze buurlanden. De stijgende trend in  de  loonhandicap ten opzichte van onze buurlanden moet dringend omgekeerd worden. De hoge  kostprijs  betekent  voor  ondernemers  een  rem  op  het  aanwerven van  werknemers.  Het  op specifieke doelgroepen gerichte beleid, leidt voornamelijk tot de creatie van jobs in de publieke sector. Het Vlaams Belang wil een substantiële lineaire daling van de fiscale en parafiscale lasten.

  • V. EEN SOCIALE POLITIEK

Sociale zekerheid: Teneinde de transfers in de sociale zekerheid van Vlaanderen naar Wallonië te stoppen, moet de sociale zekerheid gesplitst worden. Sociale zekerheid is een taak van de overheid en laat dus geen  ruimte voor privatisering zonder meer. Een toenemende financiering van de sociale zekerheid vanuit algemene middelen is wenselijk.

Statuten: Er moet een eenheidsstatuut komen voor alle werknemers. Het onderscheid tussen arbeiders en  bedienden moet verdwijnen. Het sociale statuut van zelfstandigen moet verbeterd en kwalitatief gelijkgeschakeld worden aan het sociale statuut van werknemers.

Gezondheidszorg: De medische overconsumptie in ons land - en dan vooral in Wallonië - dreigt de kosten van de gezondheidszorg onbeheersbaar te maken. Naast de splitsing van de sociale zekerheid moeten er maatregelen komen die leiden tot een meer verantwoorde medische consumptie.

Robuust pensioenstelsel:  Onze partij is gewonnen voor een robuust pensioenstelsel dat recht geeft op een  volwaardig  pensioen  na  40  jaar  arbeid,  wat  neerkomt  op  de  loskoppeling  van  leeftijd  en pensioenberekening.  Wie  als  werknemer  actief  wil  blijven  na  40  jaren  werk  en  navenante belastingbijdragen,    dient    volgens    het    Vlaams    Belang    geen    enkele    vorm    van    sociale zekerheidsbijdragen meer af te dragen op de inkomsten uit arbeid. Het systeem van brugpensioenen moet worden beperkt tot de absolute uitzondering. Voor herstructureringen en collectieve sluitingen moet een ander stelsel worden uitgewerkt. Forse afbouw van de overheidsschuld moet de financiering van de wettelijke pensioenen garanderen.

Sociale huisvesting: Vlamingen moeten  zoveel  mogelijk in  de  gelegenheid gesteld worden hun woning in eigendom te verwerven. De successierechten, de registratierechten en de schenkingsrechten moeten dus verder verlaagd worden. Voor mensen die kiezen voor flexibiliteit en nog niet toe zijn aan een vaste verblijfplaats moet er een degelijke huurmarkt zijn. De overheid mag deze huurmarkt niet kapotmaken door te betuttelend op te treden. De wachtlijsten voor sociale woningen moeten versneld worden weggewerkt. Het Vlaams Belang wijst  het huidige sociale huisvestingsbeleid, dat voorrang geeft  aan  vreemdelingen  en  allochtonen,  volledig  af.   De  kennis  van  het  Nederlands  is  een noodzakelijke voorwaarde om aanspraak te kunnen maken op een sociale woning.

Mensen met een handicap: Te veel Vlamingen met een handicap staan op een wachtlijst voor een plaats  in  een  gespecialiseerde instelling.  Te  veel  Vlamingen  met  een  handicap  wachten op  een persoonlijk  assistentiebudget (PAB).  De  structurele  wachtlijsten  voor  mensen  met  een  handicap moeten   versneld   worden   weggewerkt.   Het   Vlaams   Belang   wil   meer   aanwervingen   in   de overheidssector voor mensen met een handicap.

Bijzondere  jeugdzorg:  De  beschikbare  reguliere  opvangcentra  zitten  vol.  De  wachttijd  voor ambulante begeleiding bedraagt gemiddeld één jaar. Voor heel wat jongeren is er te weinig opvang en onvoldoende begeleiding. Er is behoefte aan een meer laagdrempelige eerstelijnsjeugdzorg. Formeel hebben de CLB’s  (Centra voor Leerlingbegeleiding, voordien PMS en Medisch Schooltoezicht) die opdracht. Ze  kunnen  deze  echter  niet  uitvoeren  door  allerhande  praktische  bezwaren.  Voor  de psychosociale taak van de CLB’s zijn er in elk geval fors meer middelen nodig.

Geestelijke gezondheidszorg: De Vlaamse Centra voor Geestelijke Gezondheidszorg (CGG) hebben een onmisbare opdracht in het opvangen en behandelen van mensen met psychische problemen. Een van de graadmeters voor de zorgzaamheid van een samenleving is het budget dat naar de geestelijke gezondheidszorg  gaat. De vraag overstijgt nu ruimschoots het aanbod. De budgetten houden geen groeimogelijkheden meer in. Er is in werkelijkheid zelfs sprake van een jaarlijkse vermindering van de hulpverleningscapaciteit. Het Vlaams Belang wil dat daar verandering in komt.

  • VI. HET GEZIN

Een gezinsvriendelijk beleid: Als hoeksteen van de samenleving zorgt het gezin voor zekerheid, geborgenheid en de opvoeding van de kinderen. Gezinnen vormen de band van solidariteit tussen de generaties, tussen het verleden en de toekomst. Zij zijn het beste kader om normen en waarden door te geven.  Zij  zijn  een  dam  tegen  egoïsme  en  materialisme,  tegen  onverschilligheid  en  tegen  de toenemende  agressie  in  onze  maatschappij.  Een  gezinsvriendelijk  klimaat  is  dan  ook  de  beste voorwaarde en waarborg voor een gezonde samenleving.

Benadeling van gehuwden wegwerken: Er zijn   nog steeds fiscale handicaps verbonden aan het huwelijk,   in  vergelijking  met  feitelijk  samenwonenden.  Het  gaat  dan  onder  meer  over  een belastingnadeel   voor   gehuwden   die   hun   kinderen   niet   naar   de   kinderopvang   sturen.   De bedrijfsvoorheffing moet  zo  nauw mogelijk aansluiten bij de reëel verschuldigde belastingen, zodat gezinnen niet langer een renteloze lening geven aan de staat.

Vergrijzing: Immigratie is geen oplossing voor de vergrijzing. Er moet daarentegen werk gemaakt worden  van  een  gezins-  en  kindvriendelijk beleid  dat  het  hebben  van  kinderen  aanmoedigt  en aantrekkelijk maakt. Er moet een kostendekkende geboortepremie komen.

Opvoedersloon: Het Vlaams Belang pleit voor de invoering van een opvoedersloon, bestaande uit een uitkering voor de thuiswerkende ouder. Het varieert naargelang het aantal kinderen en kan oplopen tot
140% van de onderbrekingsuitkering die wordt uitbetaald in het kader van het ouderschapsverlof. Om te  verhinderen dat een ouder die tijdelijk uit het arbeidsproces stapt om de kinderen op te voeden, inboet  op  de  verworven sociale  zekerheidsrechten, pleiten  wij  voor  een  sociaal  statuut voor  de thuiswerkende ouder.

Kinderopvang: Het Vlaams Belang pleit voor een betaalbare en kwaliteitsvolle kinderopvang. De bestaande  kinderopvang dient te  worden uitgebreid en flexibele openingstijden moeten antwoord bieden  in  geval  van  ziekte,  onverwacht  overwerk,  treinen  met  vertraging,  een  vrije  schooldag, enzovoort. Het statuut van onthaalouder moet een volwaardig statuut worden.

Gezinnen en probleemsituaties: Samen met het beklemtonen van het gezin als hoeksteen van de samenleving, moeten we ook oog hebben voor moeilijkheden binnen gezinnen. Ook de alleenstaande ouder mag niet aan zijn of haar lot worden overgelaten en verdient respect en ondersteuning.

Kinderbijslag is een recht van het kind: Dat de kinderbijslag een recht van het kind is, houdt in dat de  kinderbijslag voor  ieder  kind  hetzelfde  moet  zijn  en  niet  afhankelijk van  het  beroepsstatuut (werknemer, zelfstandige of ambtenaar) of het inkomen van de ouders. Voor het Vlaams Belang zijn de voornaamste redenen waarom de kinderbijslag kan variëren de leeftijd en een fysieke of mentale handicap van het kind.

Belastingvrije som:  De  belastingvrije  som  moet  omhoog.  Het  Vlaams  Belang  vraagt  ook  een verhoging van de belastingvrije som voor het tweede en derde kind. De belastingvrijstelling per kind mag niet afhankelijk zijn van het gezinstype. Ook de belastingvrije som voor kinderen tot 3 jaar die thuis opgevoed worden, moet uitgebreid worden tot de leeftijd van 12 jaar.

Gezin en werk: Het Vlaams Belang pleit voor een ‘Duoflex-pact’: elke flexibilisering gericht op een groter  rendement van geleverde arbeid moet gecompenseerd worden door méér flexibilisering ten voordele van het gezinsleven. Het Vlaams Belang ijvert bovendien onverminderd voor een uitbreiding van het ouderschapsverlof en de themaverloven: drie jaar ouderschapsverlof, drie jaar zorgverlof en één jaar palliatief verlof. Het  opnemen van tijdskrediet heeft voor de werknemer tevens financiële gevolgen, die beperkt moeten blijven. Daarnaast moeten sociale zekerheidsrechten behouden blijven. Het beleid moet risico’s voor de betrokkenen op het vlak van de werkzekerheid en de mogelijkheid tot herintreding beperken.

  • VII. RESPECT VOOR HET LEVEN

Voor het Vlaams Belang is het leven het hoogste goed: Het doorgeven van het leven drukt de band uit tussen de  generaties. Het verwekken van leven en het opnemen van zorg voor de zwakste in de samenleving  -  het  ongeboren  kind,  de  mens  met  een  handicap  en  de  terminaal  zieke  -  'sticht' gemeenschap. Wij bepleiten  dan ook de grootst mogelijke terughoudendheid van de mens in alle beslissingen over leven en dood.

Abortus: Het Vlaams Belang heeft er nooit een geheim van gemaakt dat abortus onaanvaardbaar is en wel om volgende redenen:

  1. ook het ongeboren leven in de moederschoot is menselijk leven
  2. onschuldig menselijk leven mag niet gedood worden;
  3. andere oplossingen zijn mogelijk.

Dat betekent niet dat wij onze ogen sluiten voor de pijnlijke situatie van meisjes of vrouwen die onverwacht  zwanger worden. Een samenleving die voor de bescherming van het ongeboren leven kiest,  moet  ook bereid zijn die politiek met concrete maatregelen te ondersteunen. Er dient een netwerk   van   zwangerschapsbegeleidingscentra  te   worden   uitgebouwd   die   vrouwen  met   een onvoorziene   zwangerschap  op  psychologisch,  materieel,  financieel,  sociaal  en  praktisch  vlak ondersteunen en begeleiden tijdens de zwangerschap en nadien bij de opvoeding van hun kind. Ook dient de adoptiewetgeving en het pleegouderschap te worden versoepeld.
In het geval van verkrachting of in situaties waarbij het leven van de vrouw in gevaar komt, is abortus nog nooit vervolgd, laat staan veroordeeld, zodat de abortuswet daarvoor zeker niet gewijzigd moest worden.  Ondertussen  is abortus verworden tot een banale ingreep. Van enige wettelijke controle is nauwelijks sprake. Voor het Vlaams Belang is het menselijk leven onaantastbaar. De rechtsstaat moet dan ook in de eerste plaats de zwaksten beschermen. En de zwakste is zonder twijfel het ongeboren kind.

Euthanasie: Er is in dit land geen eerlijk debat gevoerd over euthanasie. Zo hebben de voorstanders vanaf het begin het 'recht op waardig sterven' herleid tot een 'recht op euthanasie.' Maar voor ons is de bescherming van  de  waardigheid van ongeneeslijke zieken een mensenrecht. In Denemarken, het Verenigd Koninkrijk, Canada en Australië kwam men tot de conclusie dat een rechtsstaat opzettelijk doden niet kan tolereren, ook niet als het om medisch doden op verzoek gaat. De Raad van Europa aanvaardde een aanbeveling die de mensenrechten en de waardigheid van ongeneeslijke en stervende patiënten moet beschermen. Het Vlaams  Belang is principieel gekant tegen de wetswijziging die euthanasie uit het strafrecht heeft gehaald.
Ons verzet  tegen  euthanasie betekent  natuurlijk niet  dat  het  Vlaams Belang  voorstander is  van therapeutische hardnekkigheid of het nodeloos verlengen van het leven en het lijden. Stopzetting van een nutteloze geneeskundige behandeling bij terminale patiënten en pijnstillers die het stervensproces verkorten, zijn toegelaten; experimentele medische ingrepen zijn dat niet. De vraag naar euthanasie of levensbeëindiging vermindert trouwens sterk als er, naast doelmatige pijnbestrijding, ook vakkundige palliatieve zorg geboden wordt. De medische wetenschap kan sterven meestal pijnloos laten verlopen, zonder actief een einde te maken aan het leven. Daarom moet stervensbegeleiding een expertise - een medisch specialisme, zo men wil - worden, waaraan ook de huisartsenopleiding voldoende aandacht moet besteden. Alle rust- en verzorgingstehuizen dienen te beschikken over een degelijke palliatieve dienst. Ook de thuiszorg moet palliatieve zorgverlening in het zorgpakket opnemen.

  • VIII. CULTUUR, JEUGDBELEID EN SPORT

Nederlands: De taal is een wezenlijk bestanddeel van onze culturele en nationale identiteit. Het Nederlands moet stevig worden verankerd, als moedertaal, als onderwijstaal, als administratieve taal en als  gerechtstaal. We pleiten voor een actieve promotie van het Nederlands in het buitenland, in samenwerking  met  de  Nederlandse Taalunie. Het  Nederlands  moet  een  volwaardige en  officiële werktaal van de EU blijven.

Cultuur en multicultuur: Het Vlaams Belang wijst de multiculturele eenheidscultuur af. Wij zijn zelfbewuste Vlamingen en houden van kunst en cultuur die onze Vlaamse identiteit uitstraalt. Wij houden van een open en dynamische cultuur, die uitgaat van haar eigen identiteit en talent en die geen schrik heeft van vreemde invloeden.

Radio en TV: Het Vlaams Belang is voorstander van een slagkrachtige, objectieve en onafhankelijke openbare omroep. Bij de uitvoering van zijn informatieopdracht heeft de VRT de plicht de principes van objectiviteit en onpartijdigheid te respecteren. De VRT moet de Vlaamse identiteit promoten en versterken. Vrije radio’s moeten gemakkelijker en goedkoper aan een zendvergunning geraken. Het Vlaams Belang eist dat het BIPT bepaalde buitenlandse zenders onverwijld uit de ether haalt indien zij op een Vlaamse FM-frequentie uitzenden.

Jeugdbeleid: De gemeentelijke preventiedienst moet zich bezighouden met de aanpak van spijbelen, vandalisme, bendevorming en met de preventie van druggebruik. Subsidiëring van jeugdverenigingen moet   objectief  gebeuren.  Een  volwaardig  jeugdbeleid   moet   ook  aandacht  hebben  voor   de jongerenwerkloosheid. De samenwerking tussen OCMW en VDAB moet verbeteren. Gemeentelijke jeugdcentra moeten worden uitgebouwd. Gemeenten dienen hun jeugdraden beter te ondersteunen en de samenstelling van de jeugdraden moet objectief verlopen. In overeenkomst met de cultuurpactwet moeten  alle  jeugdbewegingen en  jongerenorganisaties  -  van  welke  ideologische strekking ook  - vertegenwoordigd zijn  in de jeugdraad. De traditionele jeugdbewegingen verdienen gemeentelijke overheidssteun. Inzake feest- en fuifruimte moet de toepassing van de wetgeving duidelijker zijn.

  • IX. ONDERWIJS

Onderwijshervormingen: De  onderwijshervormingen hebben  zich  in  sneltempo  opgevolgd.  Het Vlaamse  onderwijs is nu toe aan organisatorische rust. Scholen zijn zelf het best geplaatst om te bepalen wat het maximum richtcijfer van leerlingen van vreemde origine is. Niemand is gebaat bij het verschijnsel van  concentratiescholen, waar het onderwijs- en opvoedingsproject zwaar onder druk staan. Het Vlaams Belang is dan ook gekant tegen het zogenaamde gelijke onderwijskansendecreet. De propaganda voor de multiculturele samenleving in onze scholen is verwerpelijk.

Hoger onderwijs: Ook in de toekomst moet de overheid het hoger en universitair onderwijs blijven financieren.  We  pleiten  voor een  doorgedreven samenwerking tussen universiteiten/hoge scholen enerzijds en bedrijven anderzijds.

Taalgebruik  in  het  onderwijs:  Het  Nederlandstalig  onderwijs  in  Brussel  verdient  een  betere financiering. De subsidies aan het Franstalig onderwijs in de faciliteitengemeenten in Vlaanderen moeten onmiddellijk worden afgeschaft. Nu is de regel dat een opleiding tot Bachelor voor hoogstens
10% in een andere taal dan het Nederlands kan gebeuren, terwijl de opleiding tot Master volledig in een andere taal dan het Nederlands mag gebeuren. Het Vlaams Belang vindt dat ook opleidingen tot Master voor hoogstens 10% in een andere taal dan het Nederlands mogen gebeuren.

  • X. MILIEU, RUIMTELIJKE ORDENING EN MOBILITEIT

Nationalisme en bekommernis voor het milieu zijn allesbehalve tegenstrijdig: Beide denkrichtingen zijn ontstaan vanuit een conservatieve levenshouding, te begrijpen als opkomen voor het behoud van wat  waarde(n)vol is. Dat vereist de volledige overdracht naar Vlaanderen van de beleidsdomeinen milieu  en   energie.  Daarbij  moet  meer  aandacht  uitgaan  naar  de  complexe  gevolgen  van  de klimaatopwarming voor Europa en Vlaanderen, zonder in fatalistisch doemdenken te vervallen. De bestaande kerncentrales moeten open blijven en de voorbereiding van de bouw van centrales van de vierde  generatie  moet  worden  aangevat.  Een  uitdrukkelijke  koppeling  van  emissiereductie  aan technologische innovatie is wenselijk.

Constructieve aanpak: Het Vlaams Belang staat voor een milieubeleid zonder pesterijen. Het effect van   allerlei  ecotaksen  en  milieuheffingen  is  twijfelachtig  en  het  zijn  meestal  louter  verkapte belastingverhogingen. We kunnen rationeel duurzaam energiegebruik beter stimuleren met fiscale maatregelen, zoals de toepassing van een lager BTW-tarief voor milieuvriendelijke producten.

Afval: Om  het  probleem  van  de  afvalberg  verder  te  beperken,  kiest  het  Vlaams  Belang  voor afvalpreventie  en  het  bannen  van  schadelijke  producten,  waar  mogelijk.  Onze  partij  kiest  voor selectieve afvalophaling en het hergebruik van grondstoffen. Het afval dat niet meer voor gebruik in aanmerking komt, moet milieuvriendelijk verwerkt worden.

Ruimtelijke ordening: Lintbebouwing moet worden tegengegaan. Natuurgebieden en open ruimtes moeten beschermd en uitgebreid worden. De stadsvlucht (van autochtone Vlamingen) moet worden tegengegaan.

Landbouw: Het Vlaams Belang beschouwt de landbouw als een strategische sector waarvan de kunde en  de  kennis  niet  mag  verloren  gaan.  Zoniet  worden  we  voor  onze  voedselproductie  volledig afhankelijk van het buitenland.

Mobiliteit: Het Vlaams Belang bepleit een volledige overheveling van het mobiliteitsbeleid naar de deelstaten. Bijzondere aandacht moet daarbij uitgaan naar het principe ‘Werk in eigen streek’. Onder meer het thuiswerk kan een bijdrage leveren tot het ontwarren van de verkeersknoop. Eerder dan een gratis openbaar  vervoer wil het Vlaams Belang een beter en veiliger openbaar vervoer. Er moeten meer  bus-  en  tramlijnen  komen.  De  NMBS  moet  gesplitst  worden  in  een  Vlaamse  en  Waalse treinmaatschappij.  Vrachtvervoer  via  de  binnenvaart  en  het  spoor  moet  bevorderd  worden.  De onbrekende schakels in het wegennet moeten prioritair worden weggewerkt Rond de luchthaven van Zaventem moet de geluidsoverlast billijk gespreid  worden, ook over het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Het Vlaams Belang pleit voor de groeikansen van Oostende, Kortrijk-Wevelgem en Deurne.

  • XI. SOS DEMOCRATIE

Spil van de democratie: het parlement. De Senaat kan maar beter verdwijnen. Het gevaar dat deze vergadering paritair zou worden samengesteld, is erg groot en voor Vlaanderen onaanvaardbaar. De Franstaligen   zijn   oververtegenwoordigd  in   de   Kamer   van   Volksvertegenwoordigers.  Waalse kandidaten moeten voor een zetel in de Kamer minder stemmen halen dan Vlaamse kandidaten. Dat is een aanfluiting van de democratie.

Vrije meningsuiting: Het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding (CGKR) moet worden afgeschaft. Onder het mom van racismebestrijding beknot dit centrum de vrijheid van meningsuiting. Rechtbanken kunnen niet bevoegd zijn om zich uit te spreken over het programma en de propaganda van  politieke partijen. Het is aan de kiezers om daarover te oordelen. Dissidente meningen, ook degene die kritisch zijn voor de machthebbers, voeden het maatschappelijke debat.

Referendum: Om het volk meer te betrekken bij de besluitvorming, kiest het Vlaams Belang voor een bindende  volksraadpleging.  Elk  thema  moet  het  voorwerp  kunnen  uitmaken  van  een  bindende volksraadpleging. Voorbeelden zijn het stemrecht voor vreemdelingen, een gedoogbeleid voor drugs en de toetreding van Turkije tot de EU.

Gemeentelijke en provinciale democratie: Subsidiariteit is een belangrijk beginsel van onze partij. Wat door een lager niveau efficiënter kan tot stand gebracht worden, mag niet aan een hoger niveau toevertrouwd  worden. Burgemeesters en OCMW-raadsleden moeten rechtstreeks verkozen worden. Het provinciale bestuursniveau in zijn huidige vorm wordt afgeschaft.

Politieke benoemingen: De overheidsadministratie werft aan op basis van bekwaamheid en ervaring, gemeten aan de hand van objectieve criteria, en niet op basis van politieke aanhorigheid. Deze cultuur dient ingang te vinden op alle overheidsniveaus.

Media en democratie: De VRT krijgt een jaarlijkse overheidsdotatie van ongeveer 300 miljoen euro belastinggeld. De openbare omroep moet met dit geld een objectieve en onpartijdige berichtgeving verzorgen.  Manipulaties  en  partijdigheid  in  de  berichtgeving  bij  de  openbare  omroep  moeten gesanctioneerd worden, desnoods met intrekking van een deel van de overheidsdotaties.